Milarepa’s reis door de Himalaya
ik heb mijn reisdoel met een fijn penseel
op mijn voetzolen geschilderd
zodat ik niet zal verdwalen, geen omwegen zal nemen
zodat het doel dichterbij zal zijn dan de volgende stap
de bergen weten de afstand niet
mijn geest weet de afstand niet
de wind die wensen meedraagt zal mij meenemen
ik zal niet omkijken
men zegt:
wie met velen is
verslaat zijn vijand met een leger
wie alleen is
spreekt een vloek uit
ik geef de wijze een geschenk
de jaden ketting van mijn geliefde
hij weet waarom ik ben gekomen
hij kent mijn verlangens beter dan ikzelf
wij zwijgen aan het vuur, drinken boterthee
zijn rimpels en plooien vullen zich met tranen
de avond kleurt de bergen blauw
de ochtend kleurt de bergen rood
de wijze zegt:
je kunt je vijanden doden
maar geen mens tot leven wekken
een vloek kan je lot keren
maar nooit overstijgen
slechts eenmaal mag hij zijn geheimen doorgeven
zeven dagen zal ik visioenen zien
om zeven dagen meer zal ik vragen
mijn getroffen vijanden van gisteren
versperren mij de weg van morgen
de wensen die ik gisteren meegaf aan de wind
dragen mij morgen de besneeuwde bergen over
alleen het verleden geeft de toekomst prijs
Milarepa zegt:
ik zal alles achter me laten, het slechte en het goede
schilder een nieuw reisdoel op mijn voeten
geef mij mee aan de wind die niet terugkeert
die mij voorbij de bergen draagt
|
